Aşkı öldürecek kadar taşkın
Makul bir ölümü olmalı aşkın

Haykırabilseydim ismini
Gönlümün kırık duvarlarına
Akmazdı gözümün kanlı çeşmesi

Bulutları pare pare gökyüzünün
Yağdırmazdı üzerime sağnak sağnak
Musibetleri..

Toprak çekmezdi kanımı
Damarlarımın ince kıvrımlarından
Kara bağrına..

Etraf o kadar karanlık
Ve başım dumanlı ki
Şu parıldayan ışık
Ay mıdır?
Yoksa gözlerin mi?
Bilemiyorum..

Bilemiyorum, hangi iklimin
Ebemkuşağı sarılmış beline
Ve hangi meltemin;
Tatlı meltemin
kokusu sinmiş tenine..

Kar yağmadan gel ne olur
Sonra kapanır yollar, bacalar
Kapanır gönlümün aheste kapıları

Kar yağmadan gel ne olur
Üşürüm, titrer elim, sesim
Haykıramam sonra adını
Avuçlarıma…

Kar yağmadan gel ne olur
Ne olur çiçeğim solmadan
Dalda yaprak kurumadan gel
Gel ne olur…

Biz hic iyi aile cocugu olamadik, kaldirim ve sokak baslarinda buyumus eli kirli cocuklardik, sevdikmi sonuna kadar seven, terketmenin sadece ölümle olacagina inanmis saf ama her turlu picligi ve kurnazligi gormus arka mahalle delikanlilariydik, bizi terkedenler sepetimize bir avuc aci biraktilar, biz hic terkedilme acisini böyle yasamamistik. Kimse bizi gercekten sevmedi, kaldirimlar haric ve kopeklerin bakislarinda bulduk sefkati...
Bir bulvar yosmasinda bile kalp vardir ve her fahisenin nefesinde yatar sakli masumiyet...biz hic geri donmeyi dusunmedik cunku kacak yolcu bavuluna her hatira sigmaz. Bir basima burada duracagim... sen gideceksin ben susacagim... Hep susacagim... susuyo...

Bu şehrin geceleri hergün güneş doğurur
Ve her gecenin ardında nice insan boğulur

Her batan güne inat yaşamak
Ve” yaşamak; nedir bilmiyorum”
Derdi hep ahmak!

Umursamadığınız tozpembe yaralarınız
Değildir, lütfen bakınız.

Vurduğunuz ve fakat öldürmediğiniz
Zavallı boynun büker

Ne gelir der elden; Kader..

Sürgün edilmiş, umudu ve hayali
Acıyla kavrulmuş naciz bedeni

Mahbubesi, kervanla giderken Yemen’e
Elleri kelepçeli ve hüzünlüdür kendince

Bu şehrin geceleri de hergün güneş doğurur
Ve her gecenin ardında nice insan boğulur

Saat oniki,
birazdan kudurur derya
birazdan aklına takılır,
yıllanmış yılık bir koşma

Saat oniki,
Düşürürler bir çocuğu yüzünkoyu
Sanırsın sanki, soysuzun,
gavur yurdundan frenk soyu

Saat oniki,
Alıp başın gidersin..
gidersen, yamyamlara kalacaktır
anayurdun,toprağın, bilesin..

24.11.2007 saat oniki değil.

sen giderken...

Her gidis adiminda
camur izin kalir arkamda
bir otobus götürür seni
tekerleginde kalir kalbim
döndükçe döner dunya
ruzgar olur gozyaslarim
aglama siginaklarinda

Sen giderken gunes takilir perdeme
ucurum olur yollar bana
gozume duser flu rengin
golgelikler rahmet olur

Her gidisinde ılık bir yagmur yapisir derime
sehvet akar iliklerimden
karanfil yapragi duser suya
saganak gunahlarin sehrinde
yagmur temizler benligimi

sen giderken o otobuste
bir gozyasi daha duser hasretimin cebine
yol cizgileri kaderim olur
bakir yalnizligim dikilir hayallerime

sen giderken gelir mektuplarin
zarflar yapisir terli cama
bugu birakilmis ayna siuletinde kalir sehir
o otobus kalbimle birlikte donerken

Her gidisinde yirtilir kalbimdeki deri
kanim damar damar ustune gelir
hücrelerim sökülür çorap söküğü gibi

satırların çembe takar kalbime
dizelerinle carparsin kafamdaki telteye
sen giderken duser yildirimlar
her noktada kalmaz beyazlik
parkta unutulmus cocuk masumiyetinde kalir insan

yildirim dusmuscesine kalbimle dönen tekerlege

Sen giderken kalbim melul olur
mayislar cikmaz sokak
ruhumdaki acida islaklik
solmuş benizlerde hasret
yollar bana alev olur....

20 mayis 2007 ser-hus

bir karanfil mesafesinde yitik kaldik
mehdi bekleyen tabyalarim
bativerdi denizinde
yeryuzu bizi bekler
hicrete hazir ol sevgilim
biberli votka kirmizisi
seytan bedenli memelerim
bir göğüs ucuna yazilmis bu keder
bebegini emziren anneyi
ummeti bekleyen kaderi
kim durdurabilir
sökse bile isa, carmihtaki civiyi

Gül dalında açmış ayva kokulu narın
bahar mevsiminde sağnak yağan karın
adı, sanı, tadı..

Izdırabın ardında bekleyen sevginin, -sevgilinin
dokunamadığım saçlarının kokusunda -hayatın
anlamsız gelen ayrıntılarının yarattığı -meleke
kesvedeceğim gündür, Yaşadığım gün;
bugün.

Saklarim gözümde güzelligini

Her neye bakarsam sen varsin orda

Kalbimde gizlerim muhabbetini

Koymam yabanciyi sen varsin orda

Askimin temeli sen bir alemsin

Sevgi muhabbetsin dilde kelamsin

Merhabasin dosttan gelen selamsin

Duyarak alirim sen varsin orda

Çesitli çiçekler yesil yapraklar

Renklerin içinde naksini saklar

Karanlik geceler aydin safaklar

Uyanir cümlâlem sen varsin orda

Mevcudiyette olan kudreti kuvvet

Senden hasil oldu sen verdin hayat

Yoktur senden baska ilâh nihayet

Inanip kanmisim sen varsin orda

Hu çeker iniler çalinan sazlar

Kükremis dalgalar cosar denizler

Günes dogar perdelenir yildizlar

Saçar kivilcimlar sen varsin orda

Veysel'i söyleten sen oldun mutlak

Gezer daldan dala yorulur ahmak

Sen agaç misali biz dalda yaprak

Meyva çekirdeksin sen varsin orda

veysel